na skróty
Historia
U początków Raciborowic
Na lewym brzegu rzeki Dłubni, w północnej części Wyżyny Krakowskiej, położone są Raciborowice. Wieś leży w odległości około 7 km od Krakowa, graniczy od zachodu z Dziekanowicami i Batowicami, od południa z Zesławicami, od północy z Kończycami, a od wschodu z Zastowem i Kantorowicami.

Herb ks. Jana Długosza w kościele parafialnym w Raciborowicach
Herb ks. Jana Długosza w kościele parafialnym w Raciborowicach
Nie wiadomo dokładnie kiedy Raciborowice zostaly lokowane. Jednak wiemy na pewno, że istniały już na początku XIII wieku. Wieś ma nazwę patronimiczną, wywodzącą się od nazwy osobowej Racibor. Rycerze: Racibor i Wojciech występują w przywileju księcia Bolesława Konradowica z 1241 r. Według genealogii rodów opracowanej przez W. Semkowicza byli oni bliskimi krewnymi i należeli do jednego rodu, osiadłego na Ziemi Krakowskiej. Jego seniorem był Wojciech, który miał trzech synów: Berniziusa de Popena, Krystyna i Racibora. O Raciborze wiadomo, że był dziedzicem wsi Zrazowej pod Mogiłą, którą sprzedał później tamtejszemu klasztorowi. Racibor zmarł w 1230 roku, pozostawiając żonę Matyldę i syna Racibora. Ten to właśnie Racibor - ojciec, był zapewne założycielem wsi Raciborowice nad Dłubnią, w bliskim sąsiedztwie Zrazowej. Zaś jego syn również Racibor, jeszcze przed rokiem 1273 darował wieś Raciborowice kapitule krakowskiej. Fakt ten poświadcza dyplom wydany 19 maja 1273 roku przez Władysława Wstydliwego, w którym to książę nadał również Raciborowicom wolności z jakich korzystały inne wsie tejże kapituły.

Granice Raciborowic długo nie były dokładnie wytyczone W 1396 roku Spytek z Melszyna, wojewoda i starostwa krakowski, wyznaczył granice wsi Raciborowice i Zdzisławice, w związku ze sporem kapituły krakowskiej z Deresławem i Florianem oraz ich matką - dziedzicami Zdzisławic. Z kolei w 1452 roku Piotr Szafraniec, podkomorzy krakowski, za zgodą kapituły katedralnej krakowskiej i Jana Pielgrzymowskiego z Pielgrzymowic, rozgraniczył Raciborowice od Pielgrzymowic. Raciborowice, jako miejscowość wchodząca w skład dóbr kościelnych, stanowiły właśność kapituły jako całość i nie mogły być złączone na stałe z jakimkolwiek stanowiskiem. Nadawane były przez kapitułę jej członkom w tymczasowe posiadanie, w zamian za pewien ustalony czynsz roczny, płacony na rzecz kapituły.

W XV wieku w Raciborowiach było osiem łanów kmiecych, dwie karczmy z rolami, czterech zagrodników z ogrodami. Wieś miała dobre gaje, lasy i młyn.

Nie wiadomo dokładnie kiedy powstała parafia w Raciborowicach. Pierwszym proboszczem, o ktorym wspominają źródła, był Rajner. W 1423 roku plebanem w Raciborowicach został Paweł z Zatora, późniejszy kanonik krakowski, który w miejsce pierwotnego, zapewne drewnianego kościoła, rozpoczął budowę nowego już murowanego. Ukończył ją w 1476 roku Jan Długosz.

opracowała H. Chrobaczyńska